Tira Misou met Advokaat

Dit is al lang geen "echte" tira misou meer; ik heb de (zware) Mascarpone kaas vervangen door kwark, en de Amaretto door Advokaat.

De originele versie is vegetarisch, verderop staat een latere veganistische variant die ook prima werkt:

Voor 8 porties:

Bereiding: Zet hele sterke koffie door kokend water op koffie te gieten. De drab blijft gewoon onderin zitten. Laat afkoelen.

Klop de slagroom met suiker stijf. Klop in een andere kom de kwark met een paar eetlepels suiker en de halft van de advokaat stijf los, en vouw de slagroom er met een spatel doorheen.

Dip lange vingers met de suikerloze kant in de afgekoelde koffie en leg er een bodem mee, koffiekant onder. Strijk de rest van de advokaat over deze bodemlaag. Schep hier het kwark/slagroom-mengsel overheen, en strijk of schud het oppervlak een beetje glad.

Doe een afgestreken eetlepel cacaopoeder in een theezeefje, en "sneeuw" de tira misou onder met cacao.

De tira misou is nu klaar, alleen moet hij nog een uurtje in de koelkast opstijven. Daarvoor is een tijdsslot aan te raden.

De afwas is niet zo erg als het lijkt, want de kommen zijn nog gevuld met heerlijke mengsels, en mogen nu schoon worden gelikt. ;-)

Serveren: Een klein stukje (5x5 cm) in een schaaltje, met een muntblaadje gegarneerd.

Variatie: Origineel gebruik je in plaats van kwark een bakje Mascarpone kaas (waar dan geen suiker meer aan toe wordt gevoegd). Dit is echter duurder dan kwark, ligt zwaarder op de maag en is niet zo fris-smakend.

Verder gebruiken Italianen als drank geen Advokaat maar Amaretto. Een variant met Cognac kan ook. In het algemeen geldt: een dranksoort waar je tintelende oogjes van krijgt, en die bij zoetigheid past.

Als je de Tira Misou invriest, krijg je een soort ijs. In dat geval moet je meer suiker gebruiken.

Houdbaar: Drie dagen, in de koelkast. Maar wie heeft zoveel geduld met zoiets lekkers?

Veganistische variant

Dit recept was altijd een hit, en ik heb hem gemist sinds ik besloten heb om met mijn voeten tegen de bio-industrie te stemmen, door er geen geld meer in de te steken. Een eetclubje motiveerde me uiteindelijk om dit ook veganistisch te maken:

Voor 4 porties:

Bereiding: Maak een redelijk stijve custardvla van sojamelk, suiker, custard poeder en kala namak. Dat laatste is een vulkanisch zout, waarin zwavelverbindingen steken die aan de smaak van (gekookte) eieren doet denken. Als je het oplost in vloeistof zul je merken dat er ook zwavelgassen zijn ingesloten, er verbreidt zich een zucht van H2S, en dat stinkt. Ik heb ongeveer een theelepel gebruikt, te veel smaakt weeïg, maar het was mijn poging om de smaak van advocaat te simuleren. Laat de vla een flink eind afkoelen.

Leg in een schaal een bodem van de volkoren biscuits. Een beetje puzzelen, ongeveer 2 lagen dik. Giet droge sherry bij een klein kopje sterke koffie en sprenken dat over de biscuits. Ze moeten vochtig en kneedbaar worden, zodat je ze als een massa kunt "kneden" om de bodem te leggen.

Meng ongeveer gelijke hoeveelheden van de custard en sojayoghurt, en spuit daar de slagroom op. Vouw de slagroom voorzichtig door de massa. Drop dit voorzichtig op de koekjes en vul op tot de rand.

Snijd met een groot mes flinters van de chocolade af en verdeel die over de top, of bepoeder die met cacaopoeder in een theezeefje.

Laat dit ten slotte een uur opstijven in de koelkast.